de stressdruppel... en de emmer loopt over...

Het afgelopen jaar was vol stress. Het is hier nooit stilstaan maar vaak hollen, maar 2012 was dat zeker. De 16-jarige pleegzoon die van het ene op het andere moment in ons gezin werd opgenomen gaf te vaak aanleiding tot hartkloppingen. De vakantie zou rust brengen maar we werden op de snelweg overvallen, een paar keer bestolen, we zagen het ziekenhuis van binnen en de gemoederen liepen regelmatig hoger op dan mijn bloeddruk. Thuis bleef die overval vooral door mijn hoofd spoken en moesten we ook noodgedwongen afscheid nemen van de pleegzoon. De problemen met mijn knie leverden een meniscusoperatie op en met mijn vader ging het dermate slecht dat we daadwerkelijk dachten dat opa Mossel de nieuwe aardappelen niet ging halen. Wat ook tegenviel en veel kruim kostte was mijn nieuwe hobby voor de lokale omroep, wat veel vrijwilligersuren kost, maar vooruit... van werken ga je niet dood. Ik zat toen al 's bij de huisarts en beloofde beterschap en toen ik bij de aangeraden psycholoog terecht kon waren we 6 weken verder en haalde ik overal mijn schouders weer over op.

Ondertussen werkte ik ook fijn door aan het bedrijf Kaat. De nieuwe puzzel bestond uit mooie stukjes dus volop ondernemerspret.

Het nieuwe jaar begon met stalkende telefoontjes en smsjes. En opnieuw opa Mossel die meer dan ziek werd. Maar ook weer opkrabbelde. De knie ging uiteindelijk toch wel minder pijn doen na de operatie en er kwam een terrorlente aan dus waar hebben we het over!

En dan krijg je zaterdag direct te maken met de gevolgen van een nepaangifte tegen je kind en kan dit serieuze gevolgen gaan hebben voor zijn toekomst. De waarheid aan je kant hebben helpt namelijk niet altijd. En toen was mijn emmer vol. Sinds zondag is het omgeslagen. Pijn op mijn borst, overmatig zweten, trillen, bloed wat door mijn aderen heenracet, een brok in mijn keel., niet kunnen concentreren en nog een hele waslijst van aanverwante klachtjes.. ik heb nog even gehoopt dat het wel zou minderen maar het mindert niet. En dan zegt de dokter 'acute stressreactie' en ben ik er inmiddels achter dat het mijn gezondheid blijvend kan schaden als ik niet per direct stappen neemt. En stappen kun je alleen ondernemen op de zaken die jezelf in de hand hebt.

Dus kies ik ervoor om het event op 24 mei af te blazen. De normaliter fijne stress van het 'ronselen' van bezoekers, het regelen van de dag en het uitdenken van de laatste puzzelstukjes om er weer een mooi succes van te maken kost me nu dermate moeite dat het enkel bijdraagt aan de nare kant van stress en verre van afleiding is.

Tuurlijk levert dat nog meer stress op want het afzeggen van de sprekers zal veel geld kosten. Ik moet de ingeschreven ondernemers laten weten dat het niet door zal gaan. De locatie laten weten dat het er niet van gaat komen. Een vreselijke zure appel maar dat overleven we wel. En riep ik gister nog dat mijn vakantie op 25 mei zou gaan beginnen, moet ik nu concluderen dat ie vandaag al begint....