een verschilletje van 10

Helegaar geen onaardige foto. Zeker gezien het feit dat ik ongevisageerd op de kiek ging. De foto werd gemaakt voor een artikel in Psychologie Magazine vanwege het 10 jaar verschilletje dat ik en mijnheer Mossel hebben in leeftijd. Ik is de oudste moet u weten.
Leuk en lang gesprek gehad dat natuurlijk moest worden samengevoegd in een paar alinea's. En de rode draad in het interview bleek bij ons het gedoe met de ouders van Rutger. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Rutger overigens ook niet. Omdat het voor ons de rode draad juist niet is. Het kwam ter sprake maar dat kwam er veel. Tuurlijk is het vervelend dat zijn ouders ons gezin niet willen kennen. Tuurlijk doet het zeer als iemand je in je gezicht verteld dat ze blij is met je miskraam omdat ze er niet aan toe is om oma te worden van een kind van jou. Nog naarder is het als je moeder je niet weet te vinden in de 4 jaar die je 10 km van haar af in Boxtel woont maar wel moeite doet om achter het adres in Afchanistan te komen en je direct een briefje stuurt als je 4 maanden op uitzending bent.
Wat onze rode draad voor ons idee wel is? Dat we tegen alle verwachtingen in van anderen het als gezin zo ontzettend goed hebben. Dat er hobbels en strubbelingen zijn zoals bij ieder ander maar dat we het voor een 'anders' gezin (leeftijdsverschil, van vrijgezellig naar stiefvader van 3, etc) zo slecht niet doen. Dat we 4 geweldige kinderen hebben, een heerlijk huis, leuke dingen doen, veel plezier hebben en er voor elkaar zijn. In voor- en zeker ook in tegenspoed want dat hebben we de afgelopen 5 jaar absoluut voor onze kiezen gehad.
Dat wij het verschil in jaren enkel voelen in onze muzieksmaak waarbij ik vooral voor Dee Ie Es See Oow ga en hij meer voor house-kabaal. Maar voor de verderrest volledig gelijk opgaan en nog nooit zijn gestruikeld over de verschillen maar volop gaan voor wat ons bindt.
Ik had liever als duidelijke rode draad in het interview gezien dat leeftijd geen issue is als je iemand vindt met wie je oud wilt worden, bij wie je je goed voelt en waarmee je alles wat op je pad komt aankunt. En dat je nooit naar anderen moet luisteren als het om jouw leven gaat maar gewoon moet doen wat goed lijkt. Je kunt je hooguit vergissen. Als ik had geluisterd was die foto nooit gemaakt...

Reacties
De foto van jullie samen is eenvoudig maar ijzersterk, het zit heel basaal goed.
Zo is het met het stukje natuurlijk ook. Het een piepklein stukje van jullie beleving van samen.
En volgens mij eruit gelicht omdat we het bijna niet kunnen geloven dat het nog bestaat.
Mensen die hun kind niet willen zien omdat het kind zijn een eigen keuze maakt.
Wens je heel veel geluk en plezier samen.
Heb het goed!!
Ik begrijp de journalistieke insteek van Psychologie Magazine best, maar een positievere draai was leuker geweest, zeker omdat dat precies is wat jullie in het dagelijkse leven ook uitstralen.
Die ongevisageerde foto was voor mij bijna een reden om niet op de foto te gaan. Ik stond daar volledig 'bloot', nog geen mascaraatje op. En met niets bij me. En dan te weten dat ik normaliter kwistig met de kwast omga. Balen dus, want laten we wel wezen: ik blijf een vrouw en ik vertoon me nooit in het openbaar met bloot gezicht! Eigenlijk gelijk collectors-item dus die foto...
RSS lijst met reacties op dit artikel